NH in de praktijk
Leefomstandigheden
Paardengedrag als bijten, stampen, weven, lucht zuigen, zuur zijn, enzovoort, vindt dikwijls zijn oorzaak in de leefomstandigheden. Vaak is alles gebaseerd op menselijke gedachten, zoals de inrichting van een stal bijvoorbeeld. Dat een claustrofobisch vluchtdier, dat in de natuur vrijwel constant in beweging is, een stal fijn zou vinden is een menselijke gedachte.
Etensbakken hangen op tafelhoogte en worden twee of drie keer per dag gevuld met fastfood, terwijl het systeem van het paard er op gebouwd is om dag en nacht ruwvoer te eten. Eten, ruimte, beweging en sociaal contact zijn zo belangrijk om je paard gezond te houden. En over sociale contacten gesproken: een kuddedier alleen plaatsen, is dat niet om problemen vragen?
Zo staan de paarden bij ons, in groep met constant hooi.
Maar mijn paard is hengst en kan niet bij anderen paarden…
Dikwijls is het een typische menselijke redenering om een paard hengst te laten, met als uitzondering dat het een dekhengst is of om een andere reden. Er zijn maar weinig mensen die de ruimte en mogelijkheden hebben om een paard hengst te laten.
Uiteindelijk draait het vaak om status, kick of eigenwaarde. Als je het echter vanuit het standpunt van het paard bekijkt, is het in zijn huidige gedomesticeerde leefomstandigheden vaak fijner om ruin te zijn. Als ruin kan hij rustig bij andere paarden staan. Uiteraard kan een hengst ook bij andere paarden staan en zijn er ook wel oplossingen qua anticonceptie. Onze hengst heeft gewoon zijn eigen kudde merries, ofwel staat hij bij een ruin.
Net als ruwvoer en beweging is dat sociaal contact voor de emotionele en fysieke gezondheid van het paard cruciaal. Het probleem met een hengst is dat je hem veel moet onthouden, zeker op het vlak van zijn natuurlijke drang: voortplanting. Eigenlijk moet je constant een gedrag corrigeren en straffen wat geheel natuurlijk is.
Leiderschap
Een paard vraagt voortdurend aan jou: “Ben jij een leider?”. Wij antwoorden meestal nee, gewoon omdat we de vragen niet herkennen. De meeste mensen hebben geen idee hoe paarden onderling communiceren en elkaar deze vragen stellen. Ze gaan er van uit dat het paard mensentaal spreekt en begrijpt… En als jij boos wordt en je paard “op zijn plaats zet”, dan is dat geen teken van leiderschap voor een paard. Het wordt alleen maar heel angstig! “Je vertelt altijd dat je geen leider bent en nu dwing jij mij iets te doen?”
Zou jij je uiterste best doen voor iemand die eigenlijk niet te vertrouwen is? Iemand die dikwijls aangeeft geen leiderschapscapaciteiten te hebben? Voor een vlucht- en kuddedier is het van cruciaal belang dat er een leider in de buurt is: het kan een verschil van leven of dood betekenen!
Leiderschap is niet alleen wat wij jagers er onder verstaan, leiderschap is ook zorg dragen voor de ander en in de noden van het paard voorzien!
Harmonie
Heb je de paardentaal enigszins onder de knie, zijn de leefomstandigheden verbeterd en heb je het gevoel dat je een leider bent van jouw kudde met twee? Dan begin je aan een geweldige relatie in harmonie waarin je geen weerstand meer ondervindt en vroegere problemen zijn opgelost. Het is een lange, maar boeiende reis waarin je enorm veel over jezelf en paarden leert.
Een bit?
Een bit nodig om een paard onder controle te houden? Nee, absoluut niet! Denk eens goed na over de gevolgen van een bit, bekijk de dvd van Alexander Nevzorov op http://www.hauteecole.ru/en/.
Met een bit rijden is geen taboe, maar als je het doet, weet dan goed wat je in handen hebt! Zodra je moet trekken in de mond heb jij niet genoeg leiderschap over de samenwerking met je paard. Dit kan onstaan door een gebrek aan vertrouwen of respect.
Hulpmiddelen compenseren eigenlijk ons onvermogen om te communiceren en samen te werken met het paard…
